Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

bigmouth strikes again

and I got no right to take my place
in the human race..

και αναρωτιέσαι -κλισε μεσα στις σκεψεις σου- γιατί τα καλύτερα σου έρχονται από το πουθενά και δεν προλαβαίνεις να προετοιμαστείς, να χαμογελάσεις καθώς γυρνάς να το υποδεχτείς, να προλάβεις να φτύσεις την επόμενη πικρόχολη σκέψη..
-δε βρεχει ρε μεσα στο καλοκαιρι- 
και φυσικά δεν περιμένεις τη νεροποντή..

και καταλήγεις να παραληρείς και οι άλλοι σε λένε απαισιόδοξο και προσπαθούν να σε περιγράψουν, με όλη την καλή τους πρόθεση, κι εσύ χαμογελάς, προσπαθώντας να τους κάνεις να πιστέψουν (ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΟΣ) ότι σ διασκεδάζει όλο αυτό και ότι σε έμαθαν επιτέλους (ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ, Η ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ?)


δεν είσαι διαφορετικός, απλά η όψη σου έχει σμιλευτεί αλλιώς.. 
κάτω από το δέρμα σου και το δέρμα μου υπάρχουν ακριβώς τα ίδια..
είμαστε το ίδιο ή λιγότερο συμμετρικοί ως προς τα κοινωνικώς επιτρεπτά πρότυπα?


έχουμε τις ίδιες ανησυχίες?
έχουμε το ίδιο πρόσωπο αν σε σηκώσω και σε βάλω μπροστά στον καθρέφτη?
πρέπει κάθε πρωί να σε σηκώνω από το κρεβάτι και να σε βάζω σε λειτουργία..
για να μπορέσεις να δείχνεις στους άλλους ποιοι είμαστε..
μαζί ή ξεχωριστά.


--
sweetness,I was only joking..


μπορείς να συνεχίσεις να ζεις μέσα μου..
αρκεί να κάνεις ησυχία, να μη μας ακούσουν..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου