Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Random

Την είδα τελευταία φορά να στέκεται στο περβάζι του παραθύρου της.
Δεν έδειξε να αντιλαμβάνεται την παρουσία μου.
Την είδες εσύ τελευταία φορά την ίδια νύχτα, την περάσατε μαζί.
Αλλά δεν είπε ούτε μία κουβέντα.
Την βρήκαν σήμερα το μεσημέρι στο σπίτι της.

Το σημείωμα που είχε αφήσει ήταν μια λευκή σελίδα.
Όλα τα υπόλοιπα τα είχες γράψει εσύ πάνω της, με τα χέρια σου ή με ό,τι άλλο έβρισκες μπροστά σου.

Μόλις το έμαθες, μια λευκή λάμψη σε γονάτισε,
και από τοτε δεν ξαναείδες τίποτα.


Τα μάτια σου θα αντικρίζουν για πάντα απο δω και πέρα τις τελευταίες τις λέξεις.


--
  

Pushing her white face into the mirror
Aching inside me
And turn me round
Just like the old days



Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Die fetten Jahre sind vorbei

και εσύ δε δείχνεις να το καταλαβαίνεις.

Έχει περάσει η εποχή που δε μας ένοιαζε η μορφή που παίρνουν οι νύχτες.

Πλέον κι εγώ αρχίζω να φοβάμαι τις νύχτες.

Τότε είναι που αλλάζει η μορφή σου.
Τότε είναι που η πόλη τυλίγεται γύρω σου και εσύ πιόνι του σκακιού στα τρίσβαθά της.
Τότε είναι που το φιλμ της σύντομης ζωής σου καίγεται στο διάφανο τασάκι, και ο καπνός γεμίζει το χώρο.
Τότε είναι που κρεμάς την καθημερινή σου μάσκα να ξεκουραστεί και καθαρίζεις το άδειο σου πρόσωπο.
Τότε είναι που σιγά σιγά δένεις τους κόμπους της λύτρωσής σου
και δένεις το σκοινί στο πιο ψηλό κλαδί.
Από κει ψηλά θα έχεις θέα
και δε θα'σαι μόνος
αλλά ούτε και μαζί τους.
Μήπως φοβάσαι της ημέρας το φως,  γιατί οι άλλοι ξενυχτάνε τραγουδώντας?

--



--


Decide what's clear and what's within a haze
what you should take and what to give..

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Ρομπότ.

Ζω την ίδια μέρα ξανά και ξανά.
Πρωί.
Ήλιος.
Καφές.
Μεσημέρι.
Τηλεόραση.
Ζέστη.
Βράδυ.
Αναποφασιστηκότητα.
Και δεν καταλαβαίνω καν πότε ήρθε η νύχτα.
Θέλω να φωνάξω κάθε φορά αλλά δε βρίσκω το λόγο.
Θα το κάνω αύριο, λέω.
Που όλα θα είναι ίδια με χτες.

Ξαναζώ το χτες κάθε αύριο...

Τέλεια..
Ελπίζω τουλάχιστον να μη μεγαλώσω άλλο..
Τι λέω..
Ποτέ δε βγήκε κάτι καλό από τη μονοτονία...

--

-Τα διάβασες κι σύ τα παραπάνω?
-Ναι, οι γνωστές μαλακίες.. κάθε μέρα τις ίδιες ακούω...



--


Ξύπνησα πάλι κουρδισμένος
σαν να με γέννησε η ίδια ιστορία...

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Amplifier

 

E, εσυ!

Ναι, ναι, εσύ!
Ποιος είσαι? Δεν σε αναγνωρίζω.
Τι δουλειά έχεις μέσα στο κεφάλι μου?
Τελικά δεν μπόρεσα να σε ελεγξω, ε?
Και κατέληξες να τριγυρνάς και μαζί σου να τριγυρνάω και εγώ μέχρι να ζαλιστώ.
Καλύτερα έτσι. 
Θολά όλα μοιάζουν φιλικότερα, πιο χαμογελαστά, και είναι όλα αυτά χάρη σε σένα!?


Οχι.
Δε μ'αρέσει ο εξωραισμένος μου εαυτός.
Αρέσει ίσως στους άλλους?
Μπα.
Ποτέ δε μου το έδειξαν.
Ε, εσυ!
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΕΔΕΙΞΑΝ ΣΕ ΣΕΝΑ?
Εσύ τα κάνεις όλα να φαίνονται λιγότερο αιχμηρά, απαλύνεις τις γωνίες και μειώνεις το τρίξιμο των βημάτων.. 
Μήπως μπορείς να μου δείξεις έναν τρόπο να δειξω τον εαυτό μου χωρίς να εκτεθώ?


Ξέρω.
Το βρήκα.
Θα μπεις εσύ στα κεφάλια των άλλων.

--

There's a loaded gun staring at my face.
My only question is: what's it gonna say?
I'll let it choose
which part of my body I want to get rid of
tell me the truth
Have you never been tempted by that trigger?

--

We have the right to blow our minds, as crazy as it seems
the only place you're truly free is cosy in your dreams..



Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

3:50 am

Είσαι ευτυχισμένη? με ρώτησε
Τι να απαντησω..
αν απαντησω οχι θα αρχίσει τις ερωτήσεις..
γιατί?
Τι σου λείπει?
Δεν σου είναι αρκετά όλα αυτά?
Και αν απαντήσω ένα -αν και ανέκφραστο- ναι, θα χαμογελάσει αβεβαια και θα φύγει..
Και θα με ρωτήσει ξανά την επόμενη μέρα, λες και κάτι θα έχει αλλάξει..
Όχι,όχι, δεν σε κατηγορώ, ίσα ίσα.. χαίρομαι που ενδιαφέρεσαι για την ακεραιότητά μου..

Η αλήθεια όμως είναι ότι... δεν ξέρω
δεν ξέρω ΤΙ είμαι..
τι είμαι την κάθε στιγμή
γιατί αλλάζω
και απο τη μια στιγμή στην άλλη δε με αναγνωρίζω
με ψάχνω για να με ρωτήσω
αν νιώθω ευτυχισμένη με αυτή τη μορφή
αν νιώθω ο εαυτός μου μέσα στο δέρμα που επέλεξα να έχω


οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω στα σίγουρα 
αν είμαι ευτυχισμένη σήμερα.
Ξαναέλα αύριο
και πού ξέρεις
αυτός που θα σου ανοίξει την πόρτα παριστάνοντας εμένα 
να ξέρει πραγματικά πώς νιώθω...



--



Since I was born I started to decay
Now nothing ever, ever goes my way...