Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Ρομπότ.

Ζω την ίδια μέρα ξανά και ξανά.
Πρωί.
Ήλιος.
Καφές.
Μεσημέρι.
Τηλεόραση.
Ζέστη.
Βράδυ.
Αναποφασιστηκότητα.
Και δεν καταλαβαίνω καν πότε ήρθε η νύχτα.
Θέλω να φωνάξω κάθε φορά αλλά δε βρίσκω το λόγο.
Θα το κάνω αύριο, λέω.
Που όλα θα είναι ίδια με χτες.

Ξαναζώ το χτες κάθε αύριο...

Τέλεια..
Ελπίζω τουλάχιστον να μη μεγαλώσω άλλο..
Τι λέω..
Ποτέ δε βγήκε κάτι καλό από τη μονοτονία...

--

-Τα διάβασες κι σύ τα παραπάνω?
-Ναι, οι γνωστές μαλακίες.. κάθε μέρα τις ίδιες ακούω...



--


Ξύπνησα πάλι κουρδισμένος
σαν να με γέννησε η ίδια ιστορία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου