Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Die fetten Jahre sind vorbei

και εσύ δε δείχνεις να το καταλαβαίνεις.

Έχει περάσει η εποχή που δε μας ένοιαζε η μορφή που παίρνουν οι νύχτες.

Πλέον κι εγώ αρχίζω να φοβάμαι τις νύχτες.

Τότε είναι που αλλάζει η μορφή σου.
Τότε είναι που η πόλη τυλίγεται γύρω σου και εσύ πιόνι του σκακιού στα τρίσβαθά της.
Τότε είναι που το φιλμ της σύντομης ζωής σου καίγεται στο διάφανο τασάκι, και ο καπνός γεμίζει το χώρο.
Τότε είναι που κρεμάς την καθημερινή σου μάσκα να ξεκουραστεί και καθαρίζεις το άδειο σου πρόσωπο.
Τότε είναι που σιγά σιγά δένεις τους κόμπους της λύτρωσής σου
και δένεις το σκοινί στο πιο ψηλό κλαδί.
Από κει ψηλά θα έχεις θέα
και δε θα'σαι μόνος
αλλά ούτε και μαζί τους.
Μήπως φοβάσαι της ημέρας το φως,  γιατί οι άλλοι ξενυχτάνε τραγουδώντας?

--



--


Decide what's clear and what's within a haze
what you should take and what to give..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου