Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Χωρίς λόγια



--


The silence of your seclusion
Brings night into all you say
Pull me down again
And guide me into pain
I'm counting nocturnal hours
Drowned visions in haunted sleep
Faint flickering of your powers
Leaks out to show what you keep



Spiralling to the ground below
Like Autumn leaves left in the wake to fade
away
Waking up to your sound again
And lapse into the ways of misery

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Μια ευθεία γραμμή

Eίναι μέρες
που θες να ανοίξουν οι στιγμές να σε καταπιούν.

Που θες να γίνεις κομμάτι από εκείνα τα έργα τέχνης στους διάφορους, άλλοτε απρόσωπους τοίχους της πόλης για να μη σε βλέπει κανείς.

Που θες να σπάσεις τα δάχτυλά σου για να σταματήσεις να γράφεις, αλλά αυτά δε σε υπακούν και συνεχίζουν, σπασμένα, να γράφουν αυτά που δε θέλεις ούτε μέσα στις σκέψεις σου ν'ακούς.

''μουλειπειςσεχρειαζομαιβλεπωεφιαλτεςκαθεβραδυ
καθεμερακαταστρεφομαιλιγοπαραπανωελαελαελαξανα
μονημουπανταημουνκανενας''

   






 --
Κάποιος να μου πει
Γιατί βλέπω σκιές
Γιατί τα μάτια μου δακρύζουν μα δεν κλαίνε
Αν οι ποιήτριες της Γης είναι νεκρές
Και αν οι λέξεις που ζωγράφισαν τις καίνε
Δεν είναι ανάγκη την πλάτη να γυρνάς
Μη παριστάνεις πως δεν μ έχεις αγαπήσει
Δεν θα ναι αλήθεια έτσι απλά να περπατάς
Πάνω στα κάστρα που με κόπο είχα χτίσει

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Protege moi

Protege moi de mes desirs..
Protege moi, protege moi...
Και το εννοώ..
Μη μ αφήσεις να με καταλάβει ο εαυτός μου.. 
Τουλάχιστον όχι σήμερα..
Όχι όσο είμαστε χώρια..


Προστάτεψέ με από τον εαυτό μου
κι εγώ θα σταματήσω να σκέφτομαι 
και θα ανοίξω τα παράθυρα να μπει ελεύθερα ο κρύος αέρας 
και θα σταματήσω να γράφω για αυτήν
και θα την ντύσω για να μην κρυώνει
και θα γράψω παντού, γύρω της, πάνω της, μέσα της,
ΖΗΣΕ 
ΖΗΣΕ ΤΩΡΑ
και θα την κοιτάζω από μακριά 
χωρίς να της μιλάω..
Θα μάθει να περπατάει μόνη της
και θα μάθει να επιθυμεί
..



--
γιατί ότι αγαπώ είναι για λίγο
για λίγο χάνομαι κι αρχίζω να πετώ...



--
Note to self : Oh, I know, he's watching over me...

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

20 μέρες μόνη με το χρόνο

Σε σκεφτομαι.. 
και ο χρονος σφυροκοπάει αδιάκοπα και αλύπητα μέσα στο κεφάλι μου..
Και όσο απομακρύνεσαι τα λεπτά μοιάζουν να περνάνε πιο αργά, πιο βασανιστικά..
Σου είπα ότι με αγχώνει ο χρόνος που περνάει, όμως χωρίς εσένα νιώθω το κάθε λεπτό να με χαράζει, να με διαπερνά..
Προσπαθώ να σκεφτώ, να συγκεντρωθώ, να συνεχίσω, όμως το μόνο που ακούω, το μόνο που βλέπω είναι ο χρόνος..
Και μέσα στο κεφάλι μου ένα ρολόι, ένα εκκρεμές, να χρυπάει τις ώρες, ολόκληρες και μισές με αυτούς τους κρύους χτύπους, χωρίς συναίσθημα, αργά, διεκπεραιωτικά, κι εγώ έρμαιο του χρόνου να ακούω, χωρίς να μου έχουν απομείνει συναισθήματα να αντιδράσω..
Κάθε λεπτό και εξήντα μικρά 'τικ' στο κεφάλι μου..
Κάθε ώρα και αυξανόμενος αριθμός χτυπων..
Μέχρι το εκκρεμές ου να σημάνει μεσάνυχτα..
Τότε όλα γυρίζουν ανάποδα και οι ώρες ξαναρχίζουν..
Αλλά τι με νοιάζει..
Αυτό που ήθελα ήταν χρόνος..
Τώρα τον έχω, σε μεγάλες, αδιάκοπα αυξανόμενες ποσότητες...
Αυτό που αρχίζω να αναρωτιέμαι, όποτε προσπαθώ να αποδιώξω το αδιάκοπο τιν τακ του εκκρεμούς μέσα στο κεφάλι μου, είναι.. τι έχασα στο δρόμο?
  

--

Αφιερωμένο στο μόνο άνθρωπο που μπόρεσε να αντέξει.


--

without emotions
without feelings
the rest is just a clock..
ticking..
ticking....