Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

20 μέρες μόνη με το χρόνο

Σε σκεφτομαι.. 
και ο χρονος σφυροκοπάει αδιάκοπα και αλύπητα μέσα στο κεφάλι μου..
Και όσο απομακρύνεσαι τα λεπτά μοιάζουν να περνάνε πιο αργά, πιο βασανιστικά..
Σου είπα ότι με αγχώνει ο χρόνος που περνάει, όμως χωρίς εσένα νιώθω το κάθε λεπτό να με χαράζει, να με διαπερνά..
Προσπαθώ να σκεφτώ, να συγκεντρωθώ, να συνεχίσω, όμως το μόνο που ακούω, το μόνο που βλέπω είναι ο χρόνος..
Και μέσα στο κεφάλι μου ένα ρολόι, ένα εκκρεμές, να χρυπάει τις ώρες, ολόκληρες και μισές με αυτούς τους κρύους χτύπους, χωρίς συναίσθημα, αργά, διεκπεραιωτικά, κι εγώ έρμαιο του χρόνου να ακούω, χωρίς να μου έχουν απομείνει συναισθήματα να αντιδράσω..
Κάθε λεπτό και εξήντα μικρά 'τικ' στο κεφάλι μου..
Κάθε ώρα και αυξανόμενος αριθμός χτυπων..
Μέχρι το εκκρεμές ου να σημάνει μεσάνυχτα..
Τότε όλα γυρίζουν ανάποδα και οι ώρες ξαναρχίζουν..
Αλλά τι με νοιάζει..
Αυτό που ήθελα ήταν χρόνος..
Τώρα τον έχω, σε μεγάλες, αδιάκοπα αυξανόμενες ποσότητες...
Αυτό που αρχίζω να αναρωτιέμαι, όποτε προσπαθώ να αποδιώξω το αδιάκοπο τιν τακ του εκκρεμούς μέσα στο κεφάλι μου, είναι.. τι έχασα στο δρόμο?
  

--

Αφιερωμένο στο μόνο άνθρωπο που μπόρεσε να αντέξει.


--

without emotions
without feelings
the rest is just a clock..
ticking..
ticking....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου