Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

erase and rewind

Σαν όνειρο - τα χρώματα
και όλα ευνοικά, ξέρεις, ο ήλιος, ο αέρας, οι αφημένες αναμνησεις, τα σφιγμένα συναισθήματα..
Τράβηξες το σκοινί και βγήκε η κούκλα απ'το κουτί.
Δεν περίμενα να με τρομάξω τόσο.

Σαν εφιάλτης - τα λόγια
και όλα σαν ταινία, και εσύ ο σχιζοφρενής πρωταγωνιστής..
Αφηγείσαι τη ζωή σου αφού αυτή τελείωσε, αφηγείσαι σ'αυτόν που σου την πήρε πώς κατάφερες να ζεις με μισή ψυχή
και η μόνη σου σκέψη να είναι..κι εγώ..


Η κασέτα γύρισε πίσω και ξαναπαίζει.. και ψάχνεις να βρεις πού είναι το κασετόφωνο για να την κλείσεις.. πριν χαλάσει ξανα..

Και όπως λέει και ένας φίλος
''Κλέισε τα μάτια, γύρνα και φύγε. Και ξέχασέ με.''
Πονάει η αλήθεια, ειδικά όταν λέγεται από διαφορετικά στόματα με την ίδια φωνή..
Αλήθεια γνωστή, χιλιοειπωμένη, ρεαλιστική αλλά μη πραγματοποιήσιμη..
Καληνύχτα.Ξανά.


--


Δεν είναι ανάγκη να μου πεις πως μ'αγαπάς
Δεν είναι ανάγκη να μου δείξεις πως σε χάνω..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου