Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

maybeshewont

Μάιος, και ο ήλιος έχει πλέον βγει για τα καλά..
Τόσο πολύ, που με τυφλώνει 
και δεν ξέρω πού είναι το χέρι σου για να το πιάσω
και εσύ τρέχεις και φεύγεις και έχεις πλέον κρυφτεί καλά
και ο ήλιος είναι στο ζενίθ
και δε μπορώ ούτε από τη σκιά σου να σε βρω, 
γιατί σκιά δεν υπάρχει..
Είναι όλα μπροστά σου, μου λες, ψάξε και θα τα βρεις,
πώς όμως να τα βρω πια,
ο ήλιος με τύφλωσε,
ξεγελάστηκα, δε λέω ότι δε φταίω,
βγήκα στον ήλιο χωρίς καμιά προστασία
αφέθηκα να με τυλίξει και να με ζεστάνει

φόρεσα τον ήλιο και αυτός κόλλησε πάνω μου
μου κάλυψε τα μάτια και μου έκαψε το δέρμα στα σημεία που με άγγιξες
μου έκοψε τις φωνητικές χορδές, έτσι ώστε οι τελευταίες λέξεις που θα έχω πει θα είναι αυτές που σου έγραψα, μεγάλες και μικρές ταυτόχρονα..

Και τότε ο ήλιος βούτηξε μέσα στη θάλασσα ----

 ---(λείπει κείμενο)



--

Πόσες φορές θα σου το πω, είμαι εδώ
Είμαι ζωντανός και ήρθα πάλι να σε βρω, κλώνος..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου