Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Stars die.

και τα ματια κλεινουν
και το φως της ξεχασμενης ανοιχτης τηλεορασης ειναι το μονο που φωτιζει το σπιτι
και εσυ κοιμασαι χωρις πιτζαμες
και εχεις αφησει το παραθυρο ανοιχτο, καλοκαιρι βλεπεις..

λεω να μεινω εδω αποψε..

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

jack of all trades, master of none

Καλημέρα, μου φώναξες μέσα απο τον καθρέφτη.
Σήκω, σήκω να δεις πόσο όμορφη είμαι τώρα που μπήκε το καλοκαίρι..
Τώρα που ο πρωινός ήλιος κάνει όλα τα χρώματα να αντανακλούν στα μάτια μου..
Σήκω να σου δώσω λίγη από την ομορφιά μου, να την φορέσεις πάνω σου σαν μανδύα και να βγεις, έτσι ακόμα και οι λέξεις που θα λες πιο όμορφες θα φαίνονται..
Δελεαστική και θελκτική η φωνή, σηκώθηκα.
Έξω από το παράθρο η πόλη, η αγαπημένη πόλη, όμορφη κι αυτή μέσα στα χρώματά της, οι χειμωνιάτικες φωτιές την είχαν κάνει να αναγεννηθεί.
Καινούριος ο καθρέφτης μου, μυρίζει κάτι διαφορετικό, αναγνωριζω δα τη μυρωδιά του σπιτιού, καινούρια και η φωνή μέσα σ'αυτόν,χαρούμενη, νεογέννητη αραγε φωνή?
Μου χαμογελάει η φιγούρα απέναντί μου, λευκά δόντια με υποψία απο παλιά σιδεράκια, και μια αφοπλιστική ειλικρίνεια, με υποψία παιδικότητας...

Όμορφη, με τον δικό της τρόπο, έτσι θα έλεγαν οι πολλοί..

 -συνεχίζεται-
-διαφημίσεις-
--

Και η ζωή , όπως παλιά, ζωή δικιά μου.. 
(Διάφανα Κρίνα, ευχαριστώ.)