Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Έγινε η απώλεια συνήθειά μας

Θα σου μιλήσω με λόγια άλλων..
Τα δικά μου αδυνατούν να βγουν, τα κατάπια και με έπνιξαν
οπότε 
χωρίς πολλές περιστροφές,
αδειάζω το ποτήρι μου
σε κοιτάζω στα μάτια
ξέρεις πού καθόμαστε
και σου μιλάω με λόγια δανεικά -προς το παρόν-

α, ναι, ολική έκλειψη ηλίου από σήμερα..


--



Και να σ’ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,

Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,

Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,

Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να 

ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,

Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,

Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,

Και ν’ αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ’ το νου ότι εγώ 

θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,

Και ν’ αναρωτιέμαι ποιος είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι 

όπως είσαι,
..
..
..
και να είσαι ο δεύτερός μου εαυτός, 
και να έχω μια σου ηλιαχτίδα πάντα μαζί μου,
και να μου υπόσχεσαι πως θα με κάνεις αθάνατη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου