Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Once

Φύγε
Μη φεύγεις
Συγνώμη
Μου λείπεις
και όλα αυτά σε μια αλυσίδα κρεμασμένη στο λαιμό μου,
αφού ο ήλιος είχε προηγουμένως δύσει..

''Θέλω τον εαυτό μου πίσω'', κραύγαζε ο ήλιος πριν πάρει τη θέση του η σελήνη..
''Εσύ με βοηθάς να υπάρξω'', απαντούσε η σελήνη..
''Έχω κουραστεί να σε φωτίζω'', της φώναζε πίσω ο ήλιος, ''πρέπει να μάθω ξανά να βαδίζω μόνος μου''.
''Χάρισέ μου μόνο μια ηλιαχτίδα σου'', είπε τότε η σελήνη, ''να μην χαθώ, να βλέπω πού πηγαίνω, το σύμπαν είναι σκοτεινό, έχω σκοντάψει σε μαύρες τρύπες στο παρελθόν''..
Και τότε ο ήλιος κρέμασε σε ένα χρωματιστό σκοινάκι μια ηλιαχτίδα και της την έδωσε.
''Φεύγω'', είπε η σελήνη και κοίταξε τον ήλιο στα μάτια,
και τότε άρχισαν όλα να καίνε
και ο ήλιος κατάλαβε 
και ξέσπασε
και το σύμπαν βρόντηξε συθέμελα από μια αστραπή φωτός
και καυτά δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τις ηλιαχτίδες,
να πέφτουν πάνω στο σώμα της σελήνης και να την φωτίζουν..
''Μη φύγεις, σε παρακαλώ, μη φύγεις..'', τόλμησε να πει ο ήλιος..
''Δεν θα φύγω ποτέ, μαζί ξεκινήσαμε αυτή τη διαδρομή μέσα στο σύμπαν, ο κύκλος δεν έχει ακόμα κλείσει..'' απάντησε η σελήνη, έχοντας μαζευτεί σε μισοφέγγαρο για να μπορέσει να αγκαλιάσει τον ήλιο..
''Εσύ είσαι ο ήλιος μου'', της είπε άξαφνα αυτός..
Και τότε η σελήνη χαμογέλασε
και ξημέρωσε ξανά.

--

Κάποτε
υπήρχαν τα πάντα
τώρα 
υπάρχουν τα όνειρα
καλημέρα 

--

I stay
to watch you fade away..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου