Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

seeking tenderness with a dagger

ειναι εκεινες οι κυριακες
οταν ξυπνας το πρωι
και δεν εχεις ιδεα τι ωρα ειναι
και στο μυαλο σου παιζει εκεινο το κομματι απο χθες 
που τραγουδουσατε μαζι -μισοαστεια, μισοσοβαρα-
το χερι σου πανω του, το δικο του γυρω σου, ακομα, απο χθες,
το δεξι μερος του προσωπου σου πασαλειμμενο απο μακιγιαζ
γελας, βλεποντας οτι το δικο του αριστερο μερος του δικου του προσωπου ειναι επισης πασαλειμμενο
του λες καλημερα και φευγεις
γιατι φευγεις?
μεινε
μεινε λεει το μυαλο σου καθως ξεκλειδωνεις την πορτα του σπιτιου σου
εσυ στη γραμμη τερματισμου κι εγω να μου βαζουν τρικλοποδιες τα εμποδια..

..

and in the autumn of their lives
will they feel the same?