Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Stormy weather


Συνειδητοποίηση νούμερο ένα : το φεγγάρι είναι ίδιο παντού
και από όπου και να το κοιτάξεις, όταν είναι ολόγιομο σου δείχνει τον ίδιο ψυχρό λευκό κύκλο,
έμαθες από μικρός να σ'αρέσει
και έτσι κάθε φορά που έχει πανσέληνο γίνεσαι ρομαντικός
και κάθε φορά με το μισοφέγγαρο μελαγχολείς
και κάθε που δεν έχει φεγγάρι γίνεσαι κακός 
και παριστάνεις ότι σου έλειψε
και ότι περιμένεις να εμφανιστεί γιατί αυτό θα γεμίσει το κενό σου
γελάω

Συνειδητοποίηση νούμερο δύο : θυμάσαι που όταν βλέπαμε την υδρόγειο σφαίρα ή τον παγκόσμιο χάρτη στο σχολείο αναρωτιόμασταν γιατί έχουν χρωματίσει την κάθε χώρα με διαφορετικό χρώμα? ή ήμουν μόνο εγώ?
ήταν για να μας δείξει με όμορφο τρόπο τι είναι τα σύνορα.
χαίρομαι που η γενιά μας ποτέ δεν το πήρε στα σοβαρά.
τα σύνορα είναι για το παρελθόν, για να μην αχρηστευτούν τα χρώματα και για να έχουν με κάτι να παίζουν οι εικονογράφοι.
ελπίζω να το καταλάβεις κι εσύ, κι εσύ κι εσείς, φώναξα απ'το παράθυρο, τόσο μακριά από τα σύνορά τους.

Συνειδητοποίηση νούμερο τρία ( και δανεική, γιατί βόλεψε και γιατί ο υποφαινόμενος στερείται διαύγειας ) : κανείς δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις
και στο τέλος θα καταλήξεις να μην τις θυμάσαι ούτε εσύ
γιατί?
γιατί θεώρησες ότι δεν ήταν ισάξιες των άλλων
και τις κατάπιες
και φύτρωσαν και θέριεψαν μέσα σου
και τώρα σε πνίγουν
και αν κάνεις να τις φτύσεις
θα σε περικυκλώσουν
και δε θα σε αφήσουν
και τότε θα αρχίσουν να γελάνε
και σε αυτές θα βλέπεις τα πρόσωπα των άλλων, ναι, αυτών που φοβάσαι και αγαπάς
αυτών που ακολουθείς και κρέμεσαι από τα δυσπρόφερτα λόγια τους
αυτών που σου έτυχαν 
αυτών που τους έτυχες
γιατί έτσι είναι οι μέρες μας εδώ
κρυφές σκέψεις και λόγια που αλλάξαμε για να ταιριάζουν στο παζλ της γκρι μας πόλης.

--

Αν είμαι λίγο τυχερός
ίσως απόψε να ονειρευτώ 
πως όλη η πόλη καίγεται ξανά
κι όλα στάχτη στο λεπτό
για να δω τον ουρανό