Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

μισοσκόταδο

 η σιγή.
ο δισταγμός.
τα λόγια που μετρώνται με ανάσες.
οι ανάσες που με λόγια μετρώνται.
ναι, ήσουν - χαμόγελο
όχι, δε θα μείνεις- χειρονομία, αρνητική
άχαρο πάρτι τα μαγκωμένα συναισθήματα
άχαρη λύση η φυγή.
κέρδισες,
κέρδισες?
το μόνο που ξέρω
είναι ότι μου χάρισες μια καινούρια θλίψη

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

αν κάπνιζα ίσως να έγραφα διαφορετικά

Μοναξιά
κι ας το ξαναγράψω
μοναξιά
πόσο τρομακτικό αυτό το καμαρωτό ''ξ'' στη μέση?
Αυτό να την κάνει την κάνει τόσο ξεχωριστή, ταξιδιάρικη, μελαγχολική, μαλακισμένη, ανυπόφορη, πολυπόθητη, ολοκληρωτική, 
αλλά κυρίως
δικιά σου.
Γιατί έτσι είναι.
μοναξιά μου
μοναξιά σου
ο καθένας σπίτι του.
  

--

εκπνέω σκέψεις
εισπνέω αέρα,
άρα,
τι διάολο σκέφτομαι τόσην ώρα..?

--


You ain't gonna go far
you ain't gonna go far..
Father, forgive me
if I wasn't a good son
but you're an asshole,
you're a son of a gun..

Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

darkness makes it comfortable

Τώρα
που δεν επιτρέπεται να σε φιλήσω
πες μου
θα με κοιτάς όταν κάνω πως δε σε κοιτάω?
Και όταν θα κάνουμε μια τρύπα στο χρόνο
όπου δε θα υπάρχει το πρέπει
και δε θα υφίσταται το πριν και το μετά
όταν θα σε φιλάω 
μου υπόσχεσαι ότι δε θα κλείνεις τα μάτια?
Και όταν θα κάνεις καθημερινές
τετριμμένες θα'λεγες, ναι, σκέψεις,
να, όπως εγώ τώρα,
μου υπόσχεσαι πως θα΄ναι μέρα?
όχι νύχτα
τη νύχτα όλοι υποκρίνονται κι από λίγο.

--

Χαίρομαι που είμαι βλάκας.
Χαίρομαι που δεν ξέρω τίποτα.
Χαίρομαι που δε μ'έχει σκοτώσει κάποιος.

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

Παράδοση καλοκαιρινού πνεύματος - Τα γενέθλια του φθινοπώρου

Πρέπει, φαίνεται,
να καταπιώ το καλοκαίρι που τελειώνει,
να καταπιώ στα γρήγορα, πάντα στα γρήγορα
τις τελευταίες στιγμές των τελευταίων ημερών,
πάνε, βλέπεις, μέρες που δεν βλέπω τις λέξεις μου γραμμένες όλες μαζί
χωρίς να παρεμβάλλονται άψυχα και σκληρά
αντικείμενα και νούμερα ανάμεσα
αλλά τώρα τρίζανε τα δόντια μου
για να μη φωνάξουν στη γεμάτη και νοτισμένη
και υποκριτικά σιωπηλή
και στομωμένη και γεμάτη μάτια αίθουσα
ήρθες εδώ για να αποχαιρετήσεις το καλοκαίρι,
ήρθες εδώ και στέλνεις μηνύματα
σε αυτούς και αυτές που σου τύχανε και ράφτηκαν στο δέρμα σου,
χρωματιστό τατουάζ τα λόγια και τα πρόσωπα
και χωρίς άψυχες ασχολίες δε θα σουν τώρα εδώ
να θες να δαγκώσεις τους τοίχους και να φτύσεις
σκόνη και τσιμέντο στα μάτια και σταχέρια των αγνώστων
δυο μέρες πριν, πριν από τι?
καταπιεσμένε, σκυφτέ μου αύγουστε,
δε σε αδινώ που φεύγεις, ξεκουράσου και
πλύσου από τα καυσαέρια και τους εμετούς των χανγκόβερ,
μικροκαμωμένε μου σεπτέμβρη,
ελπίζω η βαρύγδουπη λέξη ''φθινόπωρο''
που ο ερχομός σου προμηνύει,
να μη σε βαραίνει με την ευθύνη
να φανείς σημαντικός,
όχι,
όλοι κατά τη διάρκειά σου αναπολούν 
το ασήμαντό τους καλοκαίρι.
θα μου λείψεις χρόνε,
θα μου λείψετε ώρες, στιγμές και ανοιγοκλείσματα του ματιού,
τελικά όλοι είμαστε λίγο συλλέκτες στιγμών,
καρφίτσες χρόνου,
στον πονεμένο μας κρόταφο.

--

But the last day of summer never felt so cold



The last day of summer never felt so old



http://www.youtube.com/watch?v=iNiUG33rSyY