Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2013

Παράδοση καλοκαιρινού πνεύματος - Τα γενέθλια του φθινοπώρου

Πρέπει, φαίνεται,
να καταπιώ το καλοκαίρι που τελειώνει,
να καταπιώ στα γρήγορα, πάντα στα γρήγορα
τις τελευταίες στιγμές των τελευταίων ημερών,
πάνε, βλέπεις, μέρες που δεν βλέπω τις λέξεις μου γραμμένες όλες μαζί
χωρίς να παρεμβάλλονται άψυχα και σκληρά
αντικείμενα και νούμερα ανάμεσα
αλλά τώρα τρίζανε τα δόντια μου
για να μη φωνάξουν στη γεμάτη και νοτισμένη
και υποκριτικά σιωπηλή
και στομωμένη και γεμάτη μάτια αίθουσα
ήρθες εδώ για να αποχαιρετήσεις το καλοκαίρι,
ήρθες εδώ και στέλνεις μηνύματα
σε αυτούς και αυτές που σου τύχανε και ράφτηκαν στο δέρμα σου,
χρωματιστό τατουάζ τα λόγια και τα πρόσωπα
και χωρίς άψυχες ασχολίες δε θα σουν τώρα εδώ
να θες να δαγκώσεις τους τοίχους και να φτύσεις
σκόνη και τσιμέντο στα μάτια και σταχέρια των αγνώστων
δυο μέρες πριν, πριν από τι?
καταπιεσμένε, σκυφτέ μου αύγουστε,
δε σε αδινώ που φεύγεις, ξεκουράσου και
πλύσου από τα καυσαέρια και τους εμετούς των χανγκόβερ,
μικροκαμωμένε μου σεπτέμβρη,
ελπίζω η βαρύγδουπη λέξη ''φθινόπωρο''
που ο ερχομός σου προμηνύει,
να μη σε βαραίνει με την ευθύνη
να φανείς σημαντικός,
όχι,
όλοι κατά τη διάρκειά σου αναπολούν 
το ασήμαντό τους καλοκαίρι.
θα μου λείψεις χρόνε,
θα μου λείψετε ώρες, στιγμές και ανοιγοκλείσματα του ματιού,
τελικά όλοι είμαστε λίγο συλλέκτες στιγμών,
καρφίτσες χρόνου,
στον πονεμένο μας κρόταφο.

--

But the last day of summer never felt so cold



The last day of summer never felt so old



http://www.youtube.com/watch?v=iNiUG33rSyY




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου