Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

γελάω για σένα

...και για το χρόνο που περνάει
και για τις κλειδωμένες μέρες που θα φέρει ο νέος αύξων αριθμός.
γελάω για σένα 
και για τις γκριμάτσες του κόσμου στο άκουσμα της λέξης 'πρέπει'
γελάω για σένα
και για τις μέρες που έτρεχαν ψάχνοντας ασταμάτητα τη γραμμή τερματισμού 
μοιάζοντας ανελέητα με χάμστερ στον τροχό τους
γελάω για σένα 
και για τις νύχτες που ολοένα και καθυστερούσαν, χαράσσοντας επιδέξια μια γραμμή τερματισμού από σκληρό μολύβι
γελάω για μένα
και για τον ασήμαντο κόσμο που υποχωρεί κάτω από τα πόδια μου
ενώ δίνομαι και παραδίνομαι σε κάτι που δε θυμίζει καθημερινότητα
γελάω για μένα
παίρνοντας το μολύβι και ζωγραφίζοντας πάνω στα ανοιχτά μου μάτια τα καινούρια μου κλειστά βλέφαρα
γελάω για εκείνη
που ξεγέλασε το χρόνο και βγήκε σαν μουλωχτή σκιά στο δρόμο
γελάω , ναι, γελάω για εκείνη
που έκανε ρούχο και παπούτσι και καπέλο της το χρόνο
τύλιξε γύρω της τον καιρό
και οι μέρες ημερέψαν.


--


http://www.youtube.com/watch?v=D6XyJh1tsGI

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

χθεσήμερα

λένε πως όταν ζεις και κινείσαι στις ώρες κοινής ησυχίας δε μεγαλώνεις.
γιατί τότε δε γίνεται τίποτα το κοσμοιστορικό
και έτσι μπορείς να κινείσαι ανενόχλητος
εκείνες τις ώρες οι ήχοι σου ανήκουν
και η πόλη σου ανήκει.
είναι ο τρόπος να καθυστερείς τις νύχτες
και να πατάς πάνω στα κεφαλαία γράμματα.

ήταν η νύχτα που κράτησε τέσσερις μέρες
και έκανε τη μέρα να αλλάξει χρώμα και να πάρει μια μπλε απόχρωση,
και εκείνη τη νύχτα αποφασίσαμε να μείνουμε αληθινοί.
ανοίξαμε δυο τρύπες στο χρόνο και πέσαμε μέσα.
ανοίξαμε δυο τρύπες στον κόσμο και βγήκαμε έξω με έναν αναστεναγμό ανακούφισης.
και η πόλη μας ανήκε.
μέσα στην πόλη των τεσσάρων ημερών τίποτα δεν κινείται, ο χρόνος έχει παγώσει,
κοιτάζω το ρολόι μου και περιμένω το καμπανάκι να χτυπήσει,
ξεκίνημα κάθε μέρα από διαφορετική αφετηρία για να σε ξαναδώ.

και κάθε φορά θα προσπαθώ να είμαι καλή παρέα.
δε θα αλυχτάω το βράδυ, δε θα ξύνω την πόρτα το πρωί,
δε θα τσαλακώνω τον καναπέ,
δε θα γρυλίζω κάθε που πας να με πλησιάσεις 
και δε θα ξαναδείς τους γυμνούς κυνόδοντές μου.

--

είναι σαν χορογραφία
κάθε μέρα μαθαίνεις και ένα κομμάτι.

--

http://www.youtube.com/watch?v=ZzlcpO_x6w0