Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

τράμπα(λίζομαι)

πέφτω και τσακίζομαι

και ούτε που σκοτίζομαι

κι ύστερα κοιτιέμαι και γελάω 
πώς έγινες έτσι, μου απαντάω

κλείνομαι στο σπίτι και διαβάζω
και πώς το διασκεδάζω


και από αύριο θα είμαι μορφωμένη
και καθόλου εξεγερμένη


θα ξηλώνω τα φούτερ μου δαγκώνοντας τα μανίκια και τη λαιμόκοψη για να επιτεθώ στην κανονικότητα




 [επανά-σταση - επόμενη στάση]