Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

ερασιτέχνης

είμαι όταν τα μάτια μου διαπερνάν εσένα και συναντιούνται πίσω σου, στο κενό.

τρέχω πίσω σου να πάρω πίσω τα μάτια μου 
κι εσύ τρέχεις κι ανεβαίνεις ψηλά σε μια καρέκλα
και τα μάτια μου πέφτουν, κάνουν γκελ στο πάτωμα και καρφώνονται στον καθρέφτη

τα σηκώνω και με βλέπω
είμαι, για δες, υπό κατασκευή
και έχω πάνω μου πινακίδες :                                                                        'εκτελούνται έργα'

 'μην αγγίζετε' ΄
εύθραυστο'


δεν μπορώ να συνεχίσω
ό,τι και να πω μου φαίνεται ερασιτεχνικό

δε μπορώ να περπατήσω
δε μου αρέσουν τα πόδια μου πια

όχι
μην πλησιάζεις
θα σε κολλήσω
μην αγγίζεις

το μυαλό μου σε φοβάται 
το σώμα μου ζεσταίνεται όταν πλησιάζεις

σήκωσα το φρούριο και περιμένω τον πόλεμο που δε θα γίνει ποτέ
τα στρατεύματα κάνανε ανακωχή και με ξέχασαν πάνοπλη στις επάλξεις

ξέχασαν να μου πουν ότι δώσανε τα χέρια
πήραν ο ένας τα χέρια του αλλουνού
και ξέχασαν τον πόλεμο
άρχισαν να ασχολούνται με το πώς να πιάνουν και να φέρονται με ξένα χέρια

και έμεινα εκεί, στις επάλξεις
με τα μάτια μου καρφωμένα στον καθρέφτη
και τα χέρια μου κολλημένα στη θέση τους.
 
με δυο πόδια που ευτυχώς που δε μπορώ να τα δω
και μια γκριμάτσα επαγγελματισμού.

έμεινα εκεί, στις επάλξεις
να φυλάω σκοπιά σε ένα στρατόπεδο γεμάτο καθρέφτες
για να μας βλέπουμε, να μην ξεχαστούμε,

για να μη μας ξεχάσουμε,
για να είμαστε πάντα εκεί,
από μέσα,
και οι άλλοι απ'έξω,
εμείς,
κι αυτοί.
εμείς μέσα
κι αυτοί έξω.

αυτοί με τα χέρια μας

κι εμείς με τα δικά τους.

αυτοί χωρίς καθρέφτες-κι ας τυφλωθούν. 
τέτοια παθαίνουν οι ερασιτέχνες.

--